ABD ve İran arasındaki Pakistan görüşmelerinde kalıcı ateşkes sağlanamadı. Hürmüz Boğazı, uranyum ve dondurulmuş fonlar anlaşmazlığın ana nedenleri olarak öne çıktı.
ABD ve İran temsilcileri Pakistan’da gerçekleştirdiği görüşmelerde kalıcı bir ateşkes anlaşmasına varılamadı. Müzakerelerin başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından, anlaşmazlığın temel nedenleri dünya kamuoyunun gündemine oturdu.
The New York Times’ın analizine göre, görüşmelerin çıkmaza girmesinde üç ana faktör etkili oldu. Bu faktörler, küresel enerji güvenliği ve İran’ın nükleer programı ile ilgili stratejik konuları kapsıyor.
Taraflar arasındaki en önemli uyuşmazlık noktalarından biri, küresel enerji akışı için hayati önem taşıyan Hürmüz Boğazı’nın güvenliği ve yeniden açılması oldu. ABD, boğazın uluslararası standartlarda güvenliğinin sağlanmasını talep ederken, İran bu konuyu müzakerelerde stratejik bir koz olarak kullanma eğiliminde bulundu.
Diğer kritik bir konu ise İran’ın zenginleştirilmiş uranyum stoklarıydı. ABD, Tahran yönetiminden elinde bulunan yaklaşık 450 kilogram zenginleştirilmiş uranyumu tamamen imha etmesini istedi. Ancak İran yönetimi bu talebi kesin bir dille reddetti.
Görüşmeleri tıkayan üçüncü önemli neden ise İran’ın yurt dışındaki dondurulmuş yaklaşık 27 milyar dolarlık mal varlığı oldu. İran, bu fonların serbest bırakılmasını ve ülkesinin ekonomisi için hayati olduğunu savunurken, ABD bu talebe olumlu yaklaşmadı.
ABD’li yetkililer, masaya sundukları teklifin son olduğunu ve İran’ın bunu reddettiğini belirtti. Tahran yönetimi ise Washington’ı ‘aşırı taleplerle’ süreci baltalamakla suçladı.
