Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nden Dr. İbrahim Adak, şiddet görüntülerinin çocukların güven duygusunu nasıl sarstığını açıkladı.
Medya aracılığıyla çocukların dünyasına ulaşan şiddet görüntüleri, güvenlik önlemlerinin ötesinde derin psikolojik etkiler yaratıyor. Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Çocuk ve Ergen Psikiyatri Uzmanı Dr. İbrahim Adak, bu durumun çocuklarda gece korkuları, okula gitmeme isteği, öfke patlamaları ve kaygı belirtileri gibi ciddi sorunlara yol açtığını açıkladı. Adak, olayın yaşandığı şehirden uzakta olsalar bile çocukların ekranda gördükleri panik ve korku halini doğrudan bir tehdit olarak algıladığını belirtti.
Dr. Adak, şiddet olaylarının sansasyonel ve abartılı ifadelerle, tüm ayrıntıları ve görüntüleriyle sunulmasının kendi başına travmatik bir etki oluşturduğu uyarısında bulundu. Yetişkinlerin coğrafi mesafe ile olay arasına zihinsel bir sınır koyabildiğini, ancak çocukların bu filtreye sahip olmadığını vurguladı. Bu durum, özellikle gelişim çağındaki çocukların ekrandaki bir olayı kendi yaşam alanlarına daha yakın hissetmelerine neden oluyor.
Çocuklar, okulu güvenli bir yer olarak kodlarken, medya üzerinden art arda gelen şiddet görüntüleri bu güven duygusunu sarsıyor. Dr. İbrahim Adak, bu durumun çocuklarda okuldan soğuma, korkma, okula gitmeyi reddetme ve “ya benim başıma da gelirse” gibi kaygı belirtileri ortaya çıkardığını ifade etti. Çocukların sadece üzülmekle kalmayıp, temel güven duygularının da kırıldığını, bu nedenle günlük rutinlerini sürdürmekte zorlandıklarını aktardı.
Şiddet olaylarından etkilenme, çocuklarda farklı belirtilerle kendini gösteriyor. Kimi çocuk korkusunu dile getirmese de uyku bozuklukları, dalgınlık ve okula gitmeme gibi pasif tepkiler sergiliyor. Diğer çocuklar ise daha huzursuz, gergin ve öfkeli bir hale bürünebiliyor. Adak, bu belirtilerin yoğunlaşması, çocuğun günlük işlevselliğinin düşmesi ve korkunun birkaç gün içinde yatışmak yerine büyümesi durumunda uzman desteği alınması gerektiğini vurguladı.
Çocuklarda görülebilecek belirtiler arasında devamlı olumsuz düşünceler, uykusuzluk, tedirginlik, konsantrasyon güçlüğü bulunuyor. Çocuklar yalnız yatmak istemeyebilir, ebeveynlerinden ayrılmakta zorlanabilir veya daha fazla fiziksel temas arayabilirler. Ergenlerde ise bu durum öfke, huzursuzluk ve çatışmaya dönüşebiliyor. Dr. Adak, evdeki gergin atmosferin, ebeveyn kaygısının ve olayların sürekli konuşulmasının çocuğun yükünü artırdığını belirtti.
Ailelerin bu süreçte destekleyici bir yaklaşım sergilemesi ve normal rutinlere devam etmesi büyük önem taşıyor. Adak, çocuklara bu tür olayların münferit ve nadir olduğu, okulların genel olarak güvenli yerler olduğu bilgisinin verilmesi gerektiğini ifade etti. Bu yaklaşım, çocuğun zihnindeki alarmı sakinleştirmeye yardımcı oluyor. Günlük rutinlerin korunması, çocuk açısından sadece düzen değil, aynı zamanda psikolojik bir güven işaretidir.
Dr. Adak, şiddetin kendisi kadar, nasıl anlatıldığının da önem taşıdığına dikkat çekti. Faili merkeze alan, ayrıntıyı büyüten ve dehşeti tekrar tekrar dolaşıma sokan yayınların yeni riskler doğurabileceğini belirtti. Yoğun izolasyon yaşayan, öfkeli ve kırılgan bireyler için bu tür içeriklerin özdeşleşme zemini oluşturabileceğini vurguladı. Medyanın dehşeti büyütmek yerine, toplumu bilgilendirme ve koruyucu mekanizmaları görünür kılma sorumluluğu bulunuyor.
